Şiir

  kapı önü şairiyim, anahtarının yerini biliyordum aslında ama kulbunu kırmışım gibi ötekileştirildim kilidin tarafından.   içeri alınmadım, bir hoşgeldin paspasına serildim, eşik boyumu aştı, kapı çarpıldı yüzüme, açık pencere de yoktu tırmanılacak.   kapıyı kendilerini artık bir...

bir yaraya saplanmış metal. kan yerine şiir fışkırıyor dilim kesinlikle bedenin çıplak acısını karşılamak için yaratışmış aynı zamanda hem uçuyor, hem düşüyorum amin! diyorum. düzelt! diyorum. evet!...

elimde mikrofon da vardı payitahttaydım da ama demedim kimseye siz birbirinizi eğlemeye devam edin ben bizim genç kızlara ‘oğlan’ kelimesini hediye ettim diye çünkü şiirlerimi ezbere bilmem çünkü ankara...

mülk görünümü olan çehresiz maskelerde bir benzemezin gümbürtüsü ıpıssız huu eşikte dolanan uzama zulmet rahmi elinde süren gerçeğin kanı bir tende parçası izinde dolaşır adlandırılmayan arızalı sığınak ararken kendinde...

sizi, hiç su değmemiş bölgelerden çıkardım nereden ve nasıl doğduğunuzu unutabilmek için bir dönem tadınız öyle bir kaçtı ki, bir daha endişelenemediniz, kaçmasın diye tadınız. gölgede bıraktığınız,...