cesaretli günlerin ardından indiğim ova
yürüdüğüm düz ve sağlam çelikten yol
aklımı başımdan alıveren o topuklu çömlek
salına salına yürüyüp kıyılarımı gözlerimi çalan
ne yetmiyor sana ne bu haklılık payı
ne güttüğün koyunlar ne çarptığın çoban
kayaların sırtından kızgın yağlar gibi inen
içini deviren ne bu yaz yaygını komedi
içinde tuttuğun ateş ne
söyle bileyim boynuma dolan zehri
hatem çağırayım gül ağlayayım yarın elinden
dibimi tutan benem dibine düşen otlar nazlı
dut kirazı kırıyor kalbi korkulmaz cevher
oyuyor divane içine koyuyor bade
içilir içilir durulur
karılır karılmaz lokmadır hızır
kanam der kanar
kana der kan akmaz yarın
kırılır testi süzülür zahter
tükendikçe ahval vurulur vurulur kırılmaz kan
dökülüp suyunu kustuğum nehir
üzerine biçtiğim ekin
ekmek bulur beni hamur eder
nasıl emmim nasıl bu çehresiz kalabalık
dönüşür suya sabuna dökülür mescitlerle
yabancıyım
te re ke me yim
izbandutum
ölümlerden ölüm beğeniyorum
zamanı bekle arama kefaret mazlumdan
cevaben tüysüz yetim yaşarken sarsak gibi
tünelsiz geçitlerde vazgeçiyor çocuk kalmaktan
kaya değil düş düşen yarık açıp
elvedası zamansız ve hesabı yok yarına
edep yahu edep sinyalli hatasız boyasız
kıvırdıkça başını b/oyunun dönüyor 360
kademeli bir biçimde eksiliyor yaşam
dişlerin
ağzını söküp almışlar put koymuşlar yerine
bir sabah öğle akşam ikindi yatsı iki
güneş avladıkça tutumsuz kara rehberler
yedirdiler susmayı çaldılarüzgar eski etekli zil
kopart bağlarımı tekrara düşme kıvırma
çal yiyip çaput sıçsan hakkın var
kırıldınsa duy cevabı cebinde
zarları tut zarları at zarları düşür
üşüt önce sonra örtelim üzerini gerisin gelir
tablo boş takva yok itikat ayazı beklerim
tablo ham takva loç itikat yamalı bütçem
tablo şap takva şom itikat zamansız ikilem
tablodol yazılkadere takva biçildi itikatibayram
Çok kalabalık bilmecelerinden geçtim bildiremedim
Aldıramadım seni yanıma
neşemi kimden alayım
Burnumda direk sızlıyor kesilmiyor arkası
Ense kökümü saran kokunu çekiyor içine
Gözüm seni aradı sözüm seni aradı ellerin
Çizgisel hız ışık hızı ne dersen yerim
o an akıp giden borç bileklerimizden
kirli zamanın kuşlarıdır yürekte etkili
deli taze gün aşırı bağlamlar gönderdim
Bağlamadım hasta olunca ördüğün kuşağı
verdiğim sözü tutuyorum tutkuluyum
radyonu aç ben çalıyorum
alçakta oyalanır sesim
ışığa kaçmışsın dağları görmedim hiç
eski sovyet şehirlerinin duvarlarından kalma anılar yerlere dağılmış parça parça
birbirine benzediğini anlayacakken çoğalır işin
kalbini tutman gerek diline söyletmen gerek
göstermek gerek birilerinden aldığın ateşi
avuçların var avuçların yan avuçlarım ıslak
koydum eline bir taş
şimdi sen oyalan sen dolaş
terbiye değil naz değil intikam minberi
en sevdiğim solcuyu minderde unuttum
turşu kurdum