Şiir

1. Beni bir Kiklad heykelciği gibi oymanı isterdim Güneşe karşı, mermerimi, kaba hatlarıyla Kadınlığım bir küçük üçgenle işaretli Beni şekillendir isterdim Üçgenimden bul beni 2. Bitimsiz bir kâbustayım. Tanrılardan kralın oğlu...

şekli değişmeyen nesnelere bastırma bu etki izlenebilir olmayacaktır parmağının acısı sadece bir süre uyarı yaratır bu seni bi anlığına nesne üzerine düşünmeye iter bir taş bedenine doğru hareket kazanırsa senden güçlüdür itaat etmen nesnenin üzerindeki etkisini değiştirmez taş tanrıya benzemez maddeyi karşıdan izlersen tanımların netleşir elektriksel...

“Görünüşü korkunçtur; ve eğer zihin, böyle bir görüyle yüce duygusuna kapılacaksa, çoktan birçok fikirle dolmuş olmalıdır, öyle ki, zihin artık duyusallığı bırakmış, yüksek amaçlılık içeren idelerle...

Merhamet okşamış seni Her sabah günahlarını temizlemiş Yüzünden su Yüzünden inanıyor insan iyiye Kim sevmez seni Sevilmek için bu çalışkanlık Masumiyetini yitirenlerin taşıdığı utanç Yüzünü dönünce karanlığımıza Kanımız çağlıyor, elimizde değil Sırtında yaş...

duvarlara doğrulan omuz duvarlardan yana hep daha fazlası olurken ertelenmiş kalıcılığa dönüşüyor varlığımız yürümek bu sokaklarla yer değiştirmek değil zeminle yapılan hükümsüz anlaşma varamıyorum adı konulmadan duran o açıklığa ilerledikçe çoğalan...