kendi parmaklarımla vuruşturduğum
tüm bira kapaklarına adın çıkıyor diye
seviyor dedi birileri
kainatta en son giyeceğim elbiseyi giydim
soyundun kırmızı sırtını bıraktın dudağıma yarı
m
bugün başka kapıların eşiğinden aşağı
düşüp...
“ve artık pek konuşmuyoruz”
Edip Cansever
2.
işte, yaşıyor dostum
hem pek konuşmuyor
hem daha gür çıkıyor sesi
bir korkunun arkasına saklanıyor
ondan alıyor yeni cesaretini
sesi, okyanusları çalkalıyor bir çırpıda
çünkü biliyor
herkes...
Merve Gülçin Koçakoğlu
dolaplar dolusu giysi içimde.
hepsi katlanmak üzere bekliyor sanki.
ben yağmuru bekliyorum her şeyi asabilmek için.
sözcüklerimi sevmezsen benden bana bir ben olarak ne kalır?...
