Küçük, Kırık Ama Hâlâ Güzel: Lilo ve Stitch Üzerine

Sangerim Zhakhina

IMDb 7 puan vermiş, ben 10 veriyorum.

Geçen hafta sinemada “Lilo ve Stitch” izleme şansı edindim.
Çocukluğumdan kalma eski ve güzel bir Disney animasyonunun samimi bir yeniden yapımıydı.
Nostaljik her şeye bayılırım, biraz görüntü kalitesi güncellenmişti sadece, yıllar sonra tekrar izlemek epey keyifliydi.
Bir de şöyle bir huyum var: Eğer ekranda gerçekten ilgimi çeken bir şey varsa, onu tek başıma izlemeyi daha çok severim. Böylece kimse dikkatimi dağıtamaz…

Bence ekranda / perdede gördüğümüz her yapım bir mesaj taşımalı. Çünkü büyük kitlelere hitap ediyorlar ve biz de ne izlersek, zamanla ona dönüşüyoruz.
O yüzden arada sırada kafa dağıtmak için romantik komediler, animasyonlar izlemeyi tercih ediyorum.
Benim kuşağım Disney karakterleriyle büyüdü ve küçüklüğümden beri kendimi hep Stitch’le özdeşleştirmiştim.
Asi, enerjik, yaramaz ama kalbi güzel biri…

Peki bu animasyonun en önemli mesajı neydi?
Benim için bazı replikler çok etkileyiciydi, hatta günlük hayatımda da kullanmaya başladım:

“Ohana, aile demek. Aile ise kimsenin geride bırakılmaması ya da unutulmaması demek.”

“Bu benim ailem. Tamamen kendi başıma buldum. Küçük, kırık dökük ama yine de güzel. Evet, yine de güzel…”

“Yeniden görüşene dek.”

Lilo & Stitch 2025: Vibrant 8K Ultra HD Wallpaper of Stitch

Lilo ve Stitch aslında şunu söylüyor:
Yalnız başına yürürken dahi bir aile kurabilirsin. Öfke kontrolü olmayan bir uzaylı bile küçük, parçalanmış ama sıcacık bir aile bulabiliyorsa, herkes bulabilir.
Stitch, iki güçlü kızdan oluşan bu bölük pörçük ailenin bir nevi iğne-ipliği, yaması, yapıştırıcısı oldu.

En eğlenceli ve favori repliğim ise şuydu: Kötü değilsin, sadece bazen kötü şeyler yapıyorsun.
Yargılamadan, sadece biraz anlayış ve destekle harika şeyler ortaya çıkabilir. Bunu şahane bir şekilde gözler önüne seriyordu.

Sinemadan biraz hüzünle ayrıldım. Çünkü ailem şu an yanımda değil — daha doğrusu ben onlardan uzaktayım.
Ben de burada aynı o uzaylı gibiyim aslında. Ama yol boyunca tanıdığım güzel insanlar bu yolculuğumu özel kılıyor.
Küçüklüğümden beri bana annelik eden ablamı düşündüm; aramızda 11 yaş var.
Sahip olduğumuz şeyleri korumanın, kusurlarımızı sevmeyi öğrenmenin ve her şeye birlikte göğüs germenin ne kadar önemli olduğunu düşündüm.

Aloha. Yeniden görüşene kadar.

Lilo & Stitch: is Disney's latest live-action remake its worst yet? | The Week

Lilo & Stitch, 2025
ABD |  108’ | İngilizce
Yönetmen: Dean Fleischer Camp
Oyuncular: Chris Sanders, Maia Kealoha, Sydney Elizabeth Agudong

En Yeniler

Mustafa Irgat’ın Sinema Yazılarını Kapsayan “Duhuldeki Deney” Ek Yazılarla 160. Kilometre’de.

“Kimi sinemacılara göre, bir kilit deliğinin arkasına gizlenmiş olan...

İşsizlik, Erkeklik Krizi ve Toplumsal Yabancılaşma: Hüseyin Mirza Aydın’ın “Güçsüz” Filmi Üzerine

Sinema, yalnızca bireysel hikâyelerin anlatıldığı bir sanat dalı değil,...

Ahmet Bahadır Sarıkaya’dan Yeni Roman: “Buhur-ı Sır”

Ahmet Bahadır Sarıkaya’dan yeni romanı “Buhur-ı Sır” Fabrik kitap...

Kıvranış – İsmail Demir

cesaretli günlerin ardından indiğim ova yürüdüğüm düz ve sağlam çelikten...

2026 Attilâ İlhan Edebiyat Ödülleri Sahiplerini Buldu

2026 Attilâ İlhan Edebiyat Ödülleri’nin kazananları açıklandı. Roman ödülü...

Şiiri Deneyimlemek: “Âşina Oyuk” KendisiBir Mekan’da

Ocak 2026’da Papirüs Yayınları’ndan çıkan ilk şiir kitabı Düş...

Benzer İçerikler

Bir Arabanın Otopsisi: İrfan Alış’ın Satılık Araba’sı

Bir otomobilin sileceklerinden müzik çıkar mı? Çıkar. Peki, bir domates insanı uğraştıracak kadar önemli olabilir mi? O da olur. İrfan Alış’ın senaryosunu yazdığı, oynadığı...

Bir Kazanın İçinden Bir Hayata Bakmak: “Hayat Bağları” Filmi Üzerine Bir İnceleme

Hayat Bağları, bir ölüm filminden çok bir erteleme filmi. Claude Sautet'in 1970 tarihli bu yapıtı, Paul Guimard'ın romanından uyarlanmış ve kırklı yaşlarındaki mimar Pierre...

Bedenin Sınırında: Eric Rohmer’in Claire’in Dizi Filminde Arzu ve Dokunulmazlık

Eric Rohmer'in 1970 tarihli filmi Le Genou de Claire (Claire'in Dizi) üzerine düşünmeye her oturduğumda, beni asıl meşgul eden şey filmin anlattığı hikâye değil,...