münir’e, özceylan’a, medo’ya, duvarlara!
milyon yıl önce taşın taşa vurma sesi
bugünün sesinde
çekip giden bir kıyı uğulduyor çıplak
çöküp kalkmıyor pusu köşelerde bekliyor tekliğimiz
çok yağmurlu gece tin...
ud seslerini sirenlere değiştirdiğimi hatırlatmazsa olmaz
filmlerde anlatmazlar bunu.
karın yağmaktan usanmadığı sabahlar
ve nemin uyutmadığı akşamlar
hepsine tepeden bakmak lazım, alışılmıyor yoksa.
buraya kadar geldin ha
hareket etmeden durabildiğin...
Kalkmayan cenaze benim. En kısa zaman bükücüsü. Kasnağım gergin, üstünde otuz yedi iğne. İşledim büyüsünce akrebin. Büyüttüm komutanlarımı delibozuk, çeperlerini zırhladım. Atalık diktim toprağa,...