deniz damlıyor ve kimseye borcun yok demeye geliyor onlar
üçüncü nesillerden beyaz tenlere
yanlış bir cümle kurulmuş yanlış akşamlarda
bu cadde şefkatli bir cinayet görmüş
sürgün bebekler doğuran tüm kadınlarda
çığlıklarla arınma ihtiyacı nasıl ve neden mümkünse
yüzünü her gün romaya sürmekle meşhur bu mahallede
avrupai sıkıntılar çeken böceğin doğuya da sürmesi öyle
deniz damlıyor ve kimseye borcun yok demeye geliyor onlar
v60 camlarından kuru genizlere
öpüşsüz, sevimsiz, temassız alınlarda terli ve pis
tavsiyelerle yaşayanlara yanlış bir cümle kurulmuş
bu akşam burada sürgün bebekler doğurmuş tüm kadınlar
takviyelerle yaşayanlar için birer bebek daha
herkes yerini alacak oturumlu ve oturumsuz pasaportlarda
sesini hep karşısındakine göre tonlayanlar yazık nasıl
başka türlüsü mümkün mü sorusuna aynı göz hizasında
ne-mümkün/ne-mümkün/ne-mümkün diyesi
deniz damlıyor ve kimseye borcun yok demeye geliyor onlar
büyük evlerin sıska çatısından
aşağılık kompleksinde giriş katta bir odaya doluşarak
o kadınların çığlıklarından tut da yanlış tüm cümlelere
kentin soylu ve yanlış tüm akşamları doluşacak bu komplekse
senin sonlu ve sonsuz tüm yanlışların başlayacak
ben sana başlayacağım/ben seni bağışlayacağım
cenin kanı içmiş kadınlarla koşacağım yalınayak
kimseye borcun yok demeye gelecek onlar
bense sadece terli ve pis alnımızdan öpmeye geleceğim