çarpışan taverna

Adem Fatih Kılıç

seni kurtarmanın bir yolu ölmeli
yokuştan sarkan tek elma ızgaraya
tek kül tanesi savrularak gürültüde
çöpleri kurcalayan kedilerin aklını
kurcalayan açlık hırsı
bunca şerhin bu şehrin
lütuflarının
arasında yürümeye benzemez söylediğim
mırıldanarak yalanlar kendime

yeniden yaşanmayacağını bildiğim
tartsam birkaç ton basacak hikaye
gömdüm onları da suyunu döktüm
tıkadım
pamuğunu da kulağıma
ettim bildiğim duaları
sustum sonra

ciddi ortamların gülme kriziyim artık
işte elimde karnem ve babam karşımda
tokat karşımda iflas
sevgisizlik
sevgisizdik
kurtardık kendimizi
yoksunluğunu hisset evrilirken betona
kır kırabilirsen niyazi
umudumuza dokunma
yak şu sigaramızı da, u-uza usulca

son jetonumdu bu benim işte dünyaya bindim
devamı tükenmez travma.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s